Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17802 K.2022/1171

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Y.C.G.K.'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde.

5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir.

Somut olayda suça sürüklenen çocukların müştekiden çaldığı el arabasını, hakkında TCK’nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dava açılan ancak sonucu bilinmediği için iyiniyetli olup olmadığı tespit edilemeyen ...’e satması nedeniyle ya satın alanın zararını gidermeleri ya da kazanç müsaderesine konu edilmek üzere sattıkları mal bedelini teslim etmeleri halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nır hırsızlık suçundan 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 31/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 30/03/2016 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 13/01/2021 tarihi arasında geçmiş bulunması nedeniyle zamanaşımından düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,