Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17850 K.2021/20367

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... yönünden katılan idare vekilinin 24.04.2017 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında verilen beraat kararının da temyiz edildiği, Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 13.12.2018 tarih, 2017/14823 esas, 2018/14417 karar sayılı ilamı ile katılan idare vekilinin temyizi kabul edilerek sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmü ile hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin de bozulduğu, ancak bozmadan sonra sanık hakkında yeniden hüküm kurulmasının unutulduğu anlaşılmakla; sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde değerlendirme yapılması olanaklı görülmüştür.

1-Katılan vekilinin sanık ...'a ilişkin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Sanık hakkında bozma ilamından sonra herhangi bir hüküm kurulmadığından katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz nedeninin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 13.12.2018 tarih, 2017/14823 esas, 2018/14417 karar sayılı ilamı ile katılan idare vekilinin temyizi kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin de bozulduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun polis aracına zarar verme, görevli polislere direnme ve hakaret etme şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 265/1, 125/1-4, 125/3-a, 31/3 maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının ilk mahkumiyet tarihi olan 06/02/2014 tarihi ile son mahkumiyet tarihi olan 21/01/2020 arasında dolduğu halde düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,