Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17887 K.2021/19927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair 09/10/2014 tarihli hükmün sanık tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 10/03/2016 gün ve 2015/21372 Esas, 2016/3540 Karar sayılı kararı ile mahkemenin kararının onanmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2021 tarih ve KD - 2021/99860 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2021 tarih ve KD - 2021/99860 sayılı itirazının KABULÜNE, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 10/03/2016 gün ve 2015/21372 Esas, 2016/3540 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında 07/06/2013, 08/05/2013, 24/01/2013 ve 17/05/2013 tarihlerinde aynı adreste özel bir hat çekmek suretiyle kaçak olarak elektrik kullandığından bahisle dört ayrı tutanak düzenlendiği, UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre 07/06/2013 tarihli tutanakla ilgili olarak 24/03/2014 tarihli iddianame ile Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/232 esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın sanığın temyizi üzerine Dairemizin 03/11/2020 gün ve 2020/4745 Esas, 2020/11700 sayılı ilamı ile incelenerek bozulduğu,

24/01/2013 ve 17/05/2013 tarihli tutanaklarla ilgili olarak ise 27/12/2013 tarihli iddianame ile Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/787 esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 05/11/2017 gün ve 2016/15829 Esas, 2017/15292 sayılı kararı ile incelenerek bozulduğu, 08/05/2013 tarihli tutanağın yargılamaya konu olduğu ve bu tutanakla ilgili olarak 13/01/2014 tarihli iddianame ile Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/29 Esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

dört tutanak arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve sanığın eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanıp önceki suç nedeniyle verilen hapis cezası da mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “Bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde

bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak; suça konu 08/05/2013 tarihli tutanağa ilişkin olarak müşteki kurumun cezasız ve vergili gerçek zararının tespit edilerek yukarıda izah edilen şekilde sanığa usulüne uygun bildirimde bulunulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,