Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17924 K.2021/20557

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yargılandığı aynı davada hakaret ve mala zarar verme eylemlerinden beraat kararlarının verildiği, hükümlerin sanık müdafiince vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz edildiği, ancak aşağıda belirtildiği üzere hakaret suçu bakımından sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması ve sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararı nedeniyle de vekalet ücretine hükmedilemeyeceği ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik ve aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün, sanık müdafiince yalnız kişisel hakka ilişkin olan vekalet ücretine yönelik temyiz edilmesi nedeniyle vekalet ücretiyle sınırlı yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Oluşa, tanık beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay günü Bayındır Tarım İşletme müdürü olan ...’in odasına girmesi, burada tanıkla bir tartışma yaşaması, dışarı çıkarken tanıklar ..., ... ve ...ın yanında müştekiyi kast ederek "seni buraya müdür yapan belediye başkanının a..na koyayım" şeklinde sözler söylemek suretiyle gıyapta hakaret suçunun oluşması için ihtilat unusurunu da içerecek şekilde kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla; sanığın atılı hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin, bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d’de yer alan “Hükme bağlanmış” ibaresinin aynı bentte yer alan, “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

CMK’nın 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olması nedeniyle, temyize konu ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren, TCK’nın 125/1, 3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçu yönünden, aynı Kanun’un 7. ve CMK’nın 251. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,