Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17929 K.2021/19994

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar tebliğnamede ve Dairemizin 29.09.2020 tarihli ve 2020/18176 E., 2020/9508 K. sayılı kararında karara esas alınan dosyadaki evrakların aslı ya da onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi istenilmiş ise de; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.09.2021 tarihli ve 6- 2021/31299 sayılı yazısında Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/442 E., 1998/1364 K. sayılı dosyasındaki evrakların aramalara rağmen bulunamadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan Kanun’un belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki Kanun ile cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı doğmuşsa uyarlama yargılamasının duruşmalı yapılması zorunludur. Evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu haller dışında söz konusu olabilecektir.

Sanık hakkında lehe olan Kanun’un saptanabilmesi için takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşma açılıp uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmesi gerekirken ek karar ile yazılı şekilde hüküm kurulması,