Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17974 K.2024/8579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, karar duruşmasında suça sürüklenen çocuk müdafiinin bulunmadığı, farklı CMK uygulama bölgesinden avukat atandığı, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı dahi olmamasına rağmen mahkûm edildiği ve teşdiden ceza tayini yoluna gidildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanması, savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, kararın açıklandığı 28.12.2017 tarihli duruşmada zorunlu müdafii hazır bulundurulmaksızın yargılamaya devam edilerek hükmün açıklanması suretiyle aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,