Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1812 K.2022/15110

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine uygun olarak cezaevinde bulunan sanığa, hükmün okunup açıklanması da gerekirken sanığın okumak/almak suretiyle asıl kararı tebliğ aldığı dolayısıyla usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla sanığın 25/12/2015 tarihli dilekçesi, öğrenme ile süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilip temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinde Kozan M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığın duruşmalara katılmak istediğini de beyan ettiği nazara alınmaksızın hükmün açıklandığı 10/11/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,