Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18181 K.2025/4930

Sanıklar hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.02.2018 tarihli ve 2018/391 Esas, 2018/376 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında sadece hırsızlık suçu yönünden karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden ret istemine dair görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin "sanıkların atılı suçu işlediklerine dair şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, tanık beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalar tayin edilmesinin ve TCK'nın 62. maddesinden indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu;

katılanlar vekilinin temyiz isteminin ise" sanıkların kastlarının yoğunluğu, bir arada değerlendirildiğinde daha fazla cezalara hükmolunması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;