Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18188 K.2022/4429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi olan 26/08/2010 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı olan 3 yıl hapis cezasının temel ceza olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Hırsızlık eyleminin gece vakti işlenmesi nedeniyle, sanığa hırsızlık suçundan verilen cezada yapılacak olan artırımın, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranından fazla olamayacağı gözetilmeden, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde öngörülen artırım oranı olan 1/2 olarak uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

3- Kabule göre de;

Dairemizin 30/09/2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 22/01/2016 tarihli kararda sanık hakkında TCK’nın 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan 11 ay 20 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK’nın 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının 11 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da bozma ilamı öncesindeki 11 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun’un 143. maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,