Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18191 K.2024/7670

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar verirken yeterince inceleme yapmadan, gelişigüzel bir şekilde karar verdiğine, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesince daha ayrıntılı bir inceleme yapıldığına, dosyada dinlenen, taşımayı yapan tanığın “ben sanığa sordum, sanık benim dediği için, ben de söz konusu yangın söndürme tüpünü aldım” dediğine, Bölge Adliye Mahkemesince tanık beyanının dikkate dahi alınmadığına, sanık anlatımlarında da söz konusu yangın söndürme tüpünün apartmanın ortak kullanımına ait olduğuna, zararı karşılayacağını,

tüpü iade edeceğini söylemesine karşın herhangi bir zarar karşılama veya tüpün iadesinin de söz konusu olmadığına, buradan da sanığın iyi niyetli olmadığının anlaşıldığına, sanığın iyi niyetli olmadığına ve yine apartmanla ilgili bir konuda özel belgede sahtecilik suçundan yargılanıp, hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;