Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18198 K.2023/7746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun, 18.03.2008 tarihli 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 tarihli 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda müdafie yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağının ve sanığa da gerekçeli kararın hiç tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine verdiği 08.11.2017 tarihli temyiz dilekçesi ile temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve sanığın sorgusunun müdafii hazır bulundurularak yapılması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,