Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18235 K.2023/7689

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 25.01.2018 tarihli ve 2017/2934 Esas, 2018/164 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına ilişkin yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede ise;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 16.02.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 28.02.2018 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu;