Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18320 K.2021/21525

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin beyanında aracını 17/04/2014 tarihinde 15.00’te park ettiğini, 28/04/2014’te 00.05’te komşusunun haber vermesiyle aracının yanına gidip, camının kırıldığını ve hırsızlık yapıldığını söylediği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu kabul etmediği, suç saatini tespit eden başkaca bir delilin de bulunmadığı anlaşıldığından, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği hususunda şüphe olması nedeniyle gündüz vakti işlendiği kabul edilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin aracının camını kırarak, suça konu eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/-b ve 31/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 14/07/2015 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 10/12/2020 tarihi arasında geçmiş bulunması nedeniyle zamanaşımından düşme kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,