Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1837 K.2021/12781

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Başka suçtan hükümlü olarak ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve yokluğunda verilerek 04/12/2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde, CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılan sanık ...'in 26/01/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine ilişkin 26/01/2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede; I- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak atılı suçları işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ...

Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mahkemece TCK’nın 35. maddesi uygulanırken indirim oranının yanlış belirtildiğinden ve “6545 sayılı yasanın 62. Maddesi ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi” uyarınca belirleme yapılmadığından bahisle el çekilen dosya tekrar ele alınarak ''tavzih kararı'' adı altında yapılan değişiklik ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümde ilgili yerlerin düzeltilmesine ilişkin 20/01/2016 ve 21/01/2016 tarihli kararların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların “.. eylemlerine uyan 6545 sayılı yasanın 62. Maddesi ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca...” cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, sehven “...6545 sayılı yasanın 62. Maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca...” cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak atılı suçları işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması,

3- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin edilen 2 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 35/2 maddesi uyarınca indinim oranı 1/2 olarak belirtildiği halde 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle sonuç ceza olarak 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi,