Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18390 K.2022/5102

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmü bozularak sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme suçundan beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin eksik araştırma sonucu sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında yerel mahkemece kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü bozularak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği;

sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,