Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18393 K.2024/7641

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan istinaf isteminin esastan reddi kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’e yüklenen tehdit suçu için 5237 sayılı TCK’nın 106/1.2.cümle ve sanık ...’a yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçları için aynı Kanun’un 125/1 ve 86/2, 3-e maddelerinde öngörülen cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında yerel mahkemece mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü bozularak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; anılan Kanun hükmünün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği;

sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından ise 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,