Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18463 K.2022/8649

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 28/10/2014 tarihli talimat ile alınan savunmasında bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı, iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresine çıkartılan tebligatın, 07/12/2015 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği, ardından gerekmediği halde gerekçeli kararın ikinci kez 28/01/2016 tarihinde yine MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve eşine tebliğ edildiği,

gerekçeli kararın usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği 07/12/2015 tarihi itibari ile kanun yoluna başvuru süresinin işlemeye başlayacağı ve yapılan 28/01/2016 tarihli ikinci tebliğin kanun yoluna başvuru süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla; hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 04/02/2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.