Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18468 K.2021/20318

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 02/12/2015 tarihli temyiz isteminin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararları kapsadığı; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 02/12/2015 tarihli itiraz dilekçesi üzerine Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2016 tarihli, 2016/32 D. İş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazının reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 02/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Nüfus kayıtları, dosya içeriği ve UYAP’tan yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuk ...’ın, hırsızlık suçunun işlendiği...isimli işyerinin iki ortağından biri olan mağdur ...’ın oğlu olduğu, diğer ortak mağdur ...’ın ise yeğeni olduğu, mağdurlar ve suça sürüklenen çocuk ...’un ifadelerinde ikamet adresi olarak aynı adresi bildirdikleri, mağdur ...’ın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, üçünün birlikte aynı evde yaşadıklarını beyan ettiği, mağdurlar ... ve ...’ın ifadelerinde şikayetçi olmadıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 167/2. maddesindeki hırsızlık suçunun “bu suçların, haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derece de kayın hısımlarının zararına olarak işlenmesi halinde;

şikâyet üzerine verilecek ceza yarısı oranında indirilir” hükmü ile suçun şikayete tabi olduğunun belirtilmesi karşısında, öncelikle, mağdur ...’dan suç tarihinde yeğeni olan suça sürüklenen çocuk ... ile aynı evde yaşayıp yaşamadıkları hususunun, suça sürüklenen çocuk ...’dan ise TCK’nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunun sorulması, sonucuna göre de suça sürüklenen çocuk ...’un hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,