Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18571 K.2022/2826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine İstanbul 6. Ceza Dairesinin 07.08.2018 tarih, 2018/1697 esas sayılı ek kararı ile hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek karar sanığa 14.08.2018 tarihinde tebliğ edildiği halde bu kararın temyiz edilmediği, anlaşılmakla sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının olmadığı, olay yerine parmak izinin çıkmadığı, beraat kararı verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.