Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18843 K.2024/10273

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, kredi kartının maddi değerinin olmadığına, kastının sadece bu kart kullanılarak şikâyetçinin hesabından para çekmek olduğuna, hırsızlık suçunun kast unsurunun gerçekleşmediğine, İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın doğru olduğuna, İstinaf Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve beraat kararı verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;