Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/18888 K.2022/576

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında mühür bozmak suçundan beraat kararı, karşılıksız yararlanma suçundan da mahkumiyet kararı verildiği, gerekçeli kararın katılan şirket vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde katılan şirket vekilinin kararı temyiz etmediği, sanığın mahkumiyet kararına yönelik istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın karşılıksız yararlanma suçundan beraatine karar verildiği,

katılan şirket vekili her ne kadar mühür bozma suçuna ilişkin olarak da temyiz itirazında bulunmuş ise de, istinaf kararının yalnızca karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin verilmesi nedeniyle, temyiz incelemesinin de yalnızca karşılıksız yararlanma suçuna yönelik yapılması gerektiği ve karşılıksız yararlanma suçundan verilen hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;