Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19034 K.2021/22195

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanığın istinabe mahkemesinde 12/12/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, önceki kovuşturma sırasında diğer suça sürüklenen çocuklar ...hakkında mahkemenin talebi üzerine barodan atanan müdafii Av. ...’a 05/10/2015 tarihli kararın tebliğ edilmesi üzerine, müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık ... hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile temyize hakkı bulunmayan sanık müdafii Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanığın temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 10/03/2003 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık kesintili zamanaşımının geçmiş bulunması,