Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19088 K.2022/491

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin açılan davadan usulüne göre haberdar edilmediği ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen 05/05/2015 tarihli, 2014/143 E., 2015/98 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın müştekiye tebliğ edilmeden 25/05/2015 tarihinde kesinleştirildiği, denetim süresi içerisinde 17/11/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle kesinleşmiş mahkumiyetine istinaden ihbarda bulunulması üzerine hükmün 30/01/2018 tarihli, 2017/312 E., 2018/71 K. sayılı karar ile açıklandığı,

kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12/07/2018 tarihli, 2018/979 E., 2018/1562 K. sayılı kararı ile, “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı öncesi yapılan yargılamada yabancı uyruklu müşteki adına belirttiği yurt dışı adresine herhangi bir talimat yazılmadan, duruşma gün ve saatinden usulünce haberdar edilmeksizin, mahkemece müştekinin dinlenmesinden vazgeçildiği, yapılan yargılama sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının müştekiye tebliğ edilmeksizin kesinleştirildiği,

akabinde suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı anlaşılmış olup, duruşmaya usulünce celbedilmeksizin ara karar ile dinlenmesinden vazgeçilip yokluğunda karar verilen ve bu suretle kamu davası kendisine usulüne uygun olarak bildirilmeyen müştekinin verilen karara karşı yasa yoluna başvurma hakkı olduğu ve yokluğunda verilen kararın müştekiye tebliğ edilmesi gerektiği, bu nedenle kararın henüz kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi" hukuka aykırı görülerek,

hükmün mahkumiyete ilişkin kısmının hükümden çıkarılarak yerine “Koşulları oluşmadığından İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05/05/2015 tarih, 2014/143 E., 2015/98 K. sayılı kararı ile verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yer olmadığına ibaresinin eklenmesi biçiminde düzeltilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a maddesinin uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verildiğinin anlaşılması karşısında.