Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19108 K.2024/10490

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2017/2898 Esas, 2018/183 Karar sayılı kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: I.Konut Dokunulmazlığın İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktarı ve türüne göre, ilk derece mahkemesi hükmüne karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı ve ilk derece mahkemesince aynı Kanun'un 276. maddesinde öngörülen kabul edilebilirlik incelemesi yapılmadan yani istinaf dilekçesinin reddine karar verilmeden dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği de gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince aynı Kanun'un 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda,

incelenmesi istenen kararın bölge adliye mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığını tespit ederek kendisinin “istinaf başvurusunun reddine” karar vermesi ve bu kararın da aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olması gerekirken, ilk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak bölge adliye mahkemesinde kurulan beraat kararı hukukî değerden yoksun ve infaz kabiliyeti bulunmadığından yok hükmünde olmakla,

hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyiz davasına konu edilebilmesi olanaklı bulunmadığından ve sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ilişkin istinaf başvuruları yönünden bölge adliye mahkemesince bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden katılanın konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik konusu bulunmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,