Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19143 K.2024/9834

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından İlk Derece Mahkemesince 24.10.2017 tarihinde beraat kararı verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak bütün suçlar yönünden mahkûmiyet kararı verilmesi sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın suçları işlediğini gösterir delil bulunmadığına, kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hatalı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;