Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19181 K.2022/1071

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2018 tarihli, 2017/102 E., 2018/42 K. sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 06/04/2018 tarihli, 2018/750 E., 2018/759 K. sayılı kararı ile, mala zarar verme suçu bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine, hırsızlık suçu bakımından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 08/05/2018 tarihinde bulunduğu cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine,

sanığın 09/05/2018 tarihli "Almış olduğum para cezasını temyiz etmek istiyorum, bu konu ile ilgili gereğinin yapılmasını talep ederim" şeklindeki dilekçesi ile sadece mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasını temyiz ettiği ve bu talebi ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23/05/2018 tarihli ve 2018/54 D.

İş sayılı kararı ile, itiraza tabi bulunan mala zarar verme suçu yönünden yapılan inceleme neticesinde, verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından itirazın reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 31/05/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 11/06/2020 tarihli “Cezanın kendisine tebliğ edilmediği için temyiz hakkını kullanamadığını, işlemediği bir suçtan dolayı tarafına ceza verildiğini belirterek kanun yararına bozma maddelerinin tarafına uygulanması” şeklindeki dilekçesi ile hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;