Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19276 K.2024/10828

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.11.2018 tarihli ve 2018/1930 Esas, 2018/2111 Karar sayılı kararı ile, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanığın atılı suçlardan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiş ise de;

sanık hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümleri bakımından 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,