Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19307 K.2022/2888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından beraat kararı verildiği, katılan ...’ın istinaf talebi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükümleri kaldırılarak sanığın, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b 143, 62, 58 maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 62, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1, 62, 58 maddelerince 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, “ işlemediği suçlardan dolayı hakkında mahkumiyet kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.