Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19443 K.2022/1068

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a. maddesi uyarınca istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki adli para cezaları ile ilgili olarak İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının aynı Kanun'un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun itirafının hangi şartlar altında yapıldığının sorgulanmadığı, suça sürüklenen çocuğun dosyada parmak izinin bulunması nedeniyle suçunu itiraf etmesinin lehine olacağını düşünmüş olması nedeniyle suçu itiraf etmiş olabileceği gözetilmeden ve bu hususta herhangi bir sorgulama ve inceleme yapılmadan karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

02/03/2013 olan suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, saat 18.00 ile 23.00 arasında tespit edilemeyen bir zaman diliminde, müştekinin evine kapı kilit göbeğini kırmak suretiyle girerek 1 adet diz üstü bilgisayar çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 02/03/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,