Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19511 K.2024/11394

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın üzerine atılı suçu işlememesi nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesine, tutulan tutanaktan ve kamera kayıtlarında gizli soruşturmacılarla hiçbir diyaloğa sanığın girmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 142/2-a maddesinin kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından yararlanılarak hırsızlık suçunun işlenmesi halini düzenlediği, bu durumun akli, bedensel veya ruhsal durumdan ileri gelmesi hâlinde uygulanabileceği, kendi isteğiyle uyuşturucu madde alan şikâyetçinin üzerinde bulunan suça konu eşyaları çalan sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-a maddesi gereğince hüküm kurulması; her iki fıkradaki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.