Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19532 K.2022/16857

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli ve 2016/327 E., 2017/373 K. sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 2000,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu cezanın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2019 tarihli ve 2018/2621 E., 2019/1631 K. sayılı kararıyla ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında bu kez TCK’nın 151/1, 29 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu; ancak kazanılmış hak gereğince 5271 sayılı CMK’nın 283. maddesi gereğince sanığın 2000,00 TL adli para cezalandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükmün temyize tâbi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik soruşturma yapıldığına, haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerine ilişkin hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, tanığın usulüne uygun şekilde dinlenmediğine, kararın yoklukta verildiğine ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;