Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1957 K.2021/8021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçesinin yeterli olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki gerekçesizlik yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesi uyarınca hüküm kurulurken suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden temel cezaların sanık ... hakkında 2 yıl hapis cezası, sanıklar ... ve ... hakkında 2 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini;

sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçunun gece işlenmiş olması nedeniyle TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken belirlenen temel cezadan anılan madde uyarınca indirim yapılması; sanıkların, katılana yönelik eylem öncesinde telefonla görüşerek buluştuktan sonra eylemi birlikte gerçekleştirdikleri gözetilerek her bir sanık hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine koşulları oluşmadığı halde dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini;

sanıkların iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu işledikleri kabul edilip her bir sanık hakkında bu suçtan da hüküm kurulduğu halde sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen cezalarda 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

kabule göre de sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı belirtilerek 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına yerine 1 yıl 4 ay hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 39. maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılırken 10 ay 20 gün hapis cezası yerine 6 ay 20 gün hapis cezasına, devamında aynı Kanun’un 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında 266 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 200 gün adli para cezasına,

devamında aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere 5.320,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 4.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 39 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis cezasının, aynı Kanun’un 50/1-1. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında 150 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 300 gün adli para cezasına hükmedilmesi,

devamında aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere 3.000,00 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik adli para cezası tayin edilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmadığından ve koşulları oluşmadığı halde sanık ... hakkında hükmedilen cezada TCK’nın 39. maddesi gereği indirim yapıldığından bu yanılgılı uygulamalar sebebiyle hakkında kısa süreli hapis cezası tayin edilen sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle,

bu yanılgılı uygulamada yapılan hatalardan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.