Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19586 K.2024/11939

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, dosya kapsamında toplanan delillerle sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, dosyadaki bilirkişi raporu, kamera kayıtları, teşhis tutanağı ve sanığın dolaylı ikrarı bulunmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın ifadesine üstünlük tanınmasını mahkemenin gerekçelendirmeyerek adil yargılanma hakkını ihlâl etmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;