Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19620 K.2025/6421

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilerek, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

sanıklar müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf talepleri üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılarak sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince TCK'nın 142/2-g, 143 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 5 yıl 15 ay hapis cezasının 6 yıl 3 ay olarak düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine, sanık ... yönünden ise ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak,

sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-g, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla; hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesinde düzenlenen şahsi cezasızlık nedeninden yararlanması gerektiğine, şikâyetçinin zararı karşılandığından hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tanığın zararının karşılanması için süre verilmediğine, takdiri indirim oranının daha fazla oranda uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin,

sanığın yardım eden sıfatıyla cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'ya zorunlu müdafii atanmış ve sanıklar İslam ve Gökhan'ın zorunlu müdafiileri, sanık ...'ın da vekâletnameli müdafii huzurunda savunmaları alınarak, 15.02.2018 tarihinde müdafiilerinin huzurunda karar verilmiş ise de, Bölge Adliye Mahkemesince sanıkların müdafiilerinin hazır bulunmadığı 17.10.2018 tarihli duruşmada mahkûmiyetlerine karar verilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,