Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19677 K.2024/13301

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiinin temyiz isteminin müvekkili sanıklar hakkında ceza cihetine gidilmesinin “şüpheden sanık yararlanır” ilkesinin aşikâr biçimde ihlâli olduğuna, isnat edilen suçu işlediklerine dair soyut beyanlar dışında hiçbir maddi delil bulunmadığına, bu nedenle sanıkların beraatleri yerine ceza cihetine gidilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkil sanık ...'in suçlamaları kabul edip,

şikâyetçinin zararının bir kısmını ödemiş olmasına rağmen bu durumun dikkate alınmadan ceza cihetine gidildiğine ve cezasından herhangi bir indirim yapılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;