Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19766 K.2024/13402

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, yeterli inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü kurulduğuna, mahkûmiyet için yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.