Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19856 K.2021/21344

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan TCK'nın 163/3 maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, sanık ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, 28.06.2018 tarihli dilekçe ile dosyadaki deliller karşısında sanığın karşılıksız yararlanma suçunu işlediği sabit olduğuna, azamî had üzerinden cezalandırılması gerektiğine, ceza verilmemesi hakkaniyete aykırı olduğuna, 14.02.2019 tarihli dilekçe ile de lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmemesine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra, 28/06/2019 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu durum araştırılarak ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,