KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/19866 E., 2024/13042 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/244 E., 2018/735 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, şüpheye dayalı mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, suçun ispatı için gerekli olan ve esasa etkili delillerin toplanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Olay yeri inceleme raporunda, araç kontak yuvası üzerinde bir adet takılı vaziyette uydurma anahtar olduğu, araç kontak yuvası üzerinde zorlamanın olmadığı şeklindeki tespit karşısında sanığın, bir şekilde kapısını açtığı aracı elinde bulunan anahtar ile çalıştırarak çalması şeklindeki eylemi 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19866, K. 2024/13042, 26 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama