Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19931 K.2024/13006

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin somut delil bulunmadığına, vefat eden inceleme dışı sanığın beyanı dışında delil olmadığına, mahallinde parmak izi ve diğer delillerin tespiti için keşif yapılması taleplerinin karşılanmadığına, suça konu eşyalar bakımından değer tespiti yapılmadığına ve katılanın beyanı ile yetinildiğine,

kolluk tarafından suça konu eşyaların ele geçirilmesi nedeniyle bir zararın da oluşmadığına ve lehe hükümlerin tam olarak uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık hakkında yalnızca inceleme dışı vefat eden sanık Şakir Keçeci'nin suç atma niteliğindeki savunması ve tanık olarak dinlenmekle birlikte görgüye dayalı bir bilgisi bulunmayan ...'in beyanı dışında bir delil bulunmayan sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,