Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/19999 K.2024/14976

I. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

Sanığın istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 273. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süre içerisinde istinaf başvurusunda bulunulmadığından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.11.2018 tarihli kararı ile verilen istinaf isteminin reddine dair karara karşı aynı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye aykırı olarak İADESİNE,

II. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğini gösteren kesin bir delilin mevcut olmadığına, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce elektronik kelepçe ile kontrol altında tutulan bir kişinin bu suçu işlemiş olduğunun kabul edilemeyeceğine, şikâyetçinin eşgal bilgilerini görmediğini, görse de tanımayacağını belirtmesine rağmen emniyette teşhiste bulunduğundan bahsedilmiş olması nedeniyle buna dayalı olarak sanığa ceza verilemeyeceğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;