Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2010 K.2021/12002

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/506 esas, 2015/669 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2020 gün ve 18662-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 gün ve 2020/19449 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2015 tarihli ve 2014/506 esas, 2015/669 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, katılan ...'ın, komşusu olan sanık ...'in yaptığı inşaat nedeniyle şikayette bulunması üzerine inşaatın resmi yetkilerce durdurulmasına karar verilmesinden sonra, taraflar arasında çıkan tartışma sonucu, sanığın katılanın bahçesine araçla girerek orada bulunan kümese, plastik kasalara ve ayrıca dikili ağaç ile fidanlara zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın kümes ve plastik kasalara zarar vermesi nedeniyle mala zarar vermenin basit halinden, ağaç ve fidanlara zarar vermesi nedeniyle de nitelikli halinden olmak üzere iki kez aynı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

nitelikli mala zarar verme suçu yönünden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11/04/2019 tarihli ve 2017/4978 esas, 2019/5339 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, aynı kasıt altında aynı zaman diliminde devam eden ve hukuki anlamda tek eylem sayılan mala zarar verme hareketleri sonucunda meydana gelen en ağır neticeden cezalandırılması gerekirken, eylemin bölünerek, sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar

verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, katılan ...'ın, komşusu olan sanık ...'ın, yaptığı inşaat nedeniyle şikayette bulunması üzerine inşaatın resmi yetkilerce durdurulmasına karar verilmesinden sonra, taraflar arasında çıkan tartışma sonucu, sanığın katılanın bahçesine araçla girerek orada bulunan kümese, plastik kasalara ve ayrıca dikili ağaç ile fidanlara zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemde; sanığın kümes ve plastik kasalara zarar vermesi nedeniyle mala zarar vermenin basit halinden, ağaç ve fidanlara zarar vermesi nedeniyle de nitelikli halinden olmak üzere iki kez aynı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

nitelikli mala zarar verme suçu yönünden kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11/04/2019 tarihli ve 2017/4978 esas, 2019/5339 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, aynı kasıt altında aynı zaman diliminde devam eden ve hukuki anlamda tek eylem sayılan mala zarar verme hareketleri sonucunda meydana gelen en ağır neticeden cezalandırılması gerekirken, eylemin bölünerek,

sanık hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 29.12.2015 tarihli ve 2014/506 Esas, 2015/669 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle,