Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20152 K.2021/21991

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan sanık ...hakkında basit yaralama suçundan verilen beraat hükmü ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tek suç işleme kararı kapsamında evli olan katılanlar...ve ...’ın ortak konutuna girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,