Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20327 K.2024/12801

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hırsızlık suçunu işlemediğine, Ali isimli kişinin aracı bırakıp gittiğine, araç sahibi Ali'yi aramak için arkadaşı Murat'ın aracı sürdüğüne, verilen kararın suça göre ağır olduğuna ilişkin olduğu;

sanık müdafiinin temyiz isteminin, şikâyetçinin beyanı dışında sanık aleyhine delil olmadığına, kamera olmadığına, diğer sanığın beyanında sanığın suçu işlediğine dair beyan olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin kabul edilebilir olmadığına, İstinaf Mahkemesi kararının yeterli gerekçe içermediğine, şikâyetçinin zarar miktarını bildirmediğine, şikâyetçiden kaynaklanan nedenle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinden faydalandırılmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;