Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20378 K.2024/14385

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya içerisinde şüpheden uzak, inandırıcı, somut delil bulunmadığına, katılanın belirttiği zarar miktarının soyut iddiadan ibaret olduğuna, sanığın eline poşet almasının içerisinde hırsızlık malı olduğunu göstermeyeceğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu,

katılan vekilinin temyiz isteminin ise suça konu eşyaların değeri dikkate alındığında sanığa verilen cezanın üst sınırdan tertip edilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;