Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20387 K.2024/13666

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın katılanın evinde çalışıyor olması nedeniyle somut olayda TCK’nın 142/2-h maddesinden hüküm kurulmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, TCK’nın 155 ya da 141. maddelerinde düzenlenen suçların oluşabileceğine, zincirleme suç hükümlerine göre hüküm verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın beraatine veya aksi kanaat halinde lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;