Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20426 K.2024/13484

Sanık hakkında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Diğer sanığın hırsızlık olayı için gittiğini kendisine söylemediği, sadece akşamüstü olan olayda orada bulunduğu, tanık beyanlarından da olaydaki şaşkınlığının anlaşılacağı, istinaf mahkemesinin inşaatın bitmiş olduğunu, orada oturulabilir olduğunu kabul ettiği, pencereleri takılı inşaatın kullanılabilir durumda olmadığı, kazanılmış hakkının ihlal edildiği, istinaf mahkemesinin lehine hiçbir maddeyi uygulamadığı, TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;