Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20432 K.2024/11459

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin "sanığın yargılama aşamasında hiçbir pişmanlık göstermediği, bölge adliye mahkemesince yolunda alınan mesafeye göre indirim oranı belirlenmiş ise de, suçun tanığın bağırması üzerine teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın vazgeçmediği, yerel mahkemece yapılan indirimden daha fazla bir indirim yapılmasının kabul edilemez olduğu", sanık müdafiinin temyiz isteminin "hırsızlık suçunun maddi unsurunun gerçekleşmediği, icra hareketi almak olduğundan sanığın henüz bir şey almadığı, manevi unsurun da gerçekleşmediği,

kastının eve girdikten sonraki hareketlerine göre belirlenebileceği, sanığın ışığı açtığı, hırsızlık kastı olsa ışığı açmayacağı, sabıkasız olduğu, sanığın alkollü olduğunu ve eve bıraktığını söyleyen tanık ...'ın dinlenmediği, teşebbüse ilişkin indirim oranının yetersiz olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede;