Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20436 K.2023/9289

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2018/1402 Esas, 2019/134 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ceza infaz kurumunda bulunan temyiz dışı sanık ...'a yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince sanık ... hakkında düzenlenen 28.02.2019 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu işlemlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından,

gerekçeli kararın sanık ...'a usûlüne uygun şekilde (5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması,

aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren ve sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği de belirtilmek suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği,