Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20596 K.2024/12160

Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10.08.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 53. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasın hükmedilmesinin akabinde, hükmün sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucunda, ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye mahkemesince kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-h, 168/2-4, 53. maddeleri gereği sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilip istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın cezalandırılabilmesine kesin, inandırıcı ve yeterli delillerin bulunmadığına, varsayımlara göre cezaya hükmedildiğine, suçun oluşmadığına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, teşdit uygulamasının ve lehe kanun maddelerinin uygulanmamasının isabetsiz olduğuna, kararın usule, yasaya aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;