Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20649 K.2024/12899

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "eksik inceleme ile her türlü şüpheden uzak delil olmaksızın hüküm kurulduğuna, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne" dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Çalınan cüzdanın içinde 9,00 TL ile birlikte şikâyetçiye ait banka kartlarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde, kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.